УЛФАТЛАР


Поездда кетарди тўрт-бешта улфат, Ҳар ким ўз касбини мақтарди фақат.

Бирови дедики, катта дўхтирман, Бири молияда, деди, ўткирман.

Ҳар кимга ёр бўлсин насибаси, бас Хуллас, бирор улфат бекорчи эмас.

Лекин битта шерик доим жим эди, У ҳам тилга кириб, мақтаниб деди:

– Мен на олувчиман, на сотувчиман, Тошга ишқибозман, тош отувчиман.

26.05.2015


Arxiv