ЗАМОНЛАР

 

 Ўзимизнинг гап, деб бошлайди сўзин,

Кўрсатгич бармоғи лабида турар.

Эшикдан бир лаҳза узмайди кўзин,

Кимдир кириб қолса, мавзуни бурар.

 

Одамлар тўп жойдан қочар минг қадам,

Ҳатто, радиони тинглайди пинҳон.

Магар, об-ҳаводан гап кетса, шу дам

Дейди: - Газетани ўқинг, ўртоқжон.

 

Бирор таъзияга бориб қолса гоҳ,

Тиловат қилмайди, мўлтирар гирён.

Ҳеч кимса кўрмаган чекканини оҳ,

Собиқлар тўйига бормас ҳеч қачон.

 

Кундузи Қомусни кўйнига солиб,

Чорлар огоҳликка яхши-ёмонни.

Тунлари кўрпага бурканиб олиб,

Қироат қилади йиғлаб, Қуръонни.

 

Шу қадар шафқатсиз эдингми, ҳаёт,

Қўлим ёқангдадир, Маҳшаргача то.

Қуёндек беюрак, қушдек бесабот,

Соқов қилганмидинг халқимни, Шўро.

 

Болажон, сен бундай кунларни кўрма,

Шукур, сеникидир замона бу пайт.

Мағлублар сингари бош эгиб юрма,

Сен энди ғолиблар қўшиғини айт.

         

             А.Қ.Ш. Хьюстон. 17.10.2015

Please reload

ИНСОН

12.01.2017

1/10
Please reload

17.12.2019

17.12.2019

16.12.2019

Please reload

Arxiv
Please reload