ҲАМШИРА


Ҳаётингга зомин бўлдим мен,

Орзуларинг қолди беадо.

Тун-кун бемор тепасида сен,

Ўлтирасан, уйқудан жудо.

Келган одам беморни кўргай,

Хабар олар яқин ва йироқ.

Гарчи улар ёнингда тургай,

Сўрашмайди ҳолингни бироқ.

Бирдан қўшни палатадан ҳам,

Овоз чиқар "Ҳамшира" деган.

Югурасан у томон шу дам,

Осма укол тугаган экан.

Қовоқларин уйганча гоҳо,

Пайдо бўлар бир тўп шифокор.

Аслида, сен бергайсан даво,

Аслида, сен ҳаммага даркор.

Бир беморинг соғайди у кун,

Қутулганди касалдан шўрлик.

Байрам бўлди бу ҳол сен учун,

Энди ҳорғин юзларинг нурлик.

Фурсат етиб, бешафқат ажал,

Бошқа бирин айлагай одош.

Қариндошу эл-юртдан аввал,

Сен тўкасан аччиқ-аччиқ ёш.

Ҳамма нарса ҳаётда керак,

Руҳни кўтар, яшагин кулиб.

Ўзингсан-ку нажоткор малак,

Ишлаяпсан ҳамшира бўлиб.

28.11.2015


Arxiv