БАРДОШ


Мудом чаппор уриб учган қалдирғоч,

Қишу ёз уйимдан кетма, ором ол.

Мен сенга тегмасман, яйраб бола оч,

Фақат қанотларинг менга берақол.

Мусича ин қурган хонадонимда,

Хеч кимдан чўчимас, шунчалар ёввош.

Хай қушим, фазилат бўлса қонимда,

Мўминлигинг билан айлай айирбош.

Осмон-фалакларнинг эгаси бургут,

Бир умр шаҳдингга қилганман ҳавас.

Ўша армонимни эсла, ёдда тут,

Менга шижоатинг ҳадя қил бир пас.

Қушлар жам бўлишар, пасайиб осмон,

Ерга қарай-қарай, чуғурлашиб дер:

- Барча хислатимиз олгину, Инсон,

Бизга тирноқчалик бардошингдан бер.

01.07.2016


Arxiv